Sterrelig

Ek weet dit net as ons aanraak, die hart raak skeur asof deur 'n weerlig, dit vat net geduldige vingerpunte. Om hierdie oneindige stroom deur kanale te genereer wat niemand kan bereik nie, gaan die strewe nooit enkelvoudig wees nie, om delikate vlamme deur jou ledemate aan die brand te steek, om jou tot in die rouste kern te besit. Jy het eenkeer hiervoor gebrand, 'n sterrelig amper te stralend, te gevaarlik om vas te hou aan 'n konstellasie wat in my hande klop. Ek weet dit net wanneer ons aanraak, hierdie moeitelose botsing van wesens, die vloeiende presisie wat besit word wanneer liggame nie meer vanself sing nie, dit verg net die ingewikkelde dans van jou asem wat oor hierdie vel dans.

Om my mond styf oor joune te verseël, die murmurering is in geen bekende taal nie, maar hulle word tog verstaan, om te weet watter impulse ons dryf, die desperate universele gebed wat verteer moet word. Jy het eenkeer hiervoor gebrand, ons swaartekrag se onstuitbare trek, 'n sterrelig amper te brandend, helderheid te gevaarlik om om te draai, 'n konstellasie wat in my hande ineenstort. Ek kan dit net voel as ons aanraak. Wanneer ons liggame nie meer vanself kan sing nie.

Soortgelyke stories