Sy is my lieflike verskyning. My naamlose omhulsel wat my nog steeds spook. Ek sou die nag uit die lug skeur, sou die beloofde duisternis haar nie na my toe bring nie.
En kyk, hier lê ek in stil gebed, dat sy my sal laat swaarkry met haar geheue. Spoor my vlees op, laat dit brand en bewe. Dat sy my kan neem, my hele wese in haar omhelsing. Ek sien haar nou soos ek haar toe gesien het. In grys palette staan 'n skaduwee, iets gekyk, verlore, klaaglik.
Sy, 'n silhoeët wat my siel binnegedring het. Sy en net sy kan my beëindig. My reaper in 'n swart rok. Eros en Thanatos, die erotiese en die afgrond.
Ek het haar maar net een keer gesien, en in 'n droom was sy lief vir my. Laat die duisternis dus in die stil ure kom. Mag die nag my steel waar passie in koorsagtige drome leef. Gee my hierdie genade, dat ek nooit sal wakker word nie.